WITAMY NA STRONIE NASZEJ SZKOŁY :) ::WAKACJE!!! WAKACJE!!! WAKACJE!!!

Patron szkoły

       Urodzona w 1373, zmarła w 1399, królowa Polski, żona Władysława Jagiełły. Córka Ludwika I Wielkiego, króla Węgier i Polski, oraz Elżbiety Bośniaczki, wnuczka Elżbiety Łokietkówny.W 1378 formalnie zaślubiona została z Wilhelmem Habsburgiem (ślub na przyszłość). Po śmierci Ludwika (1382) panowie małopolscy zaproponowali jej kandydaturę na tron polski odrzucając propozycję Elżbiety Bośniaczki, by tron ten objęła starsza siostra Jadwigi, Maria, obrana królową Węgier, zaręczona z Zygmuntem Luksemburskim, co prowadziłoby do utrzymania unii węgiersko - polskiej. Zgłoszenie się nowych kandydatów do korony polskiej zmusiło Elżbietę do zgody na propozycję polską. W imieniu Jadwigi, koronowanej 16 X 1384 w katedrze wawelskiej, rządy sprawowali panowie małopolscy, którzy w lipcu 1385 na zjeździe w Krakowie postanowili oddać jej rękę wielkiemu księciu litewskiemu Jagiełłę. Kontrakcja Habsburgów: przybycie Wilhelma do Krakowa oraz zawładnięcie Wawelem 24 V III 1385 przez księcia Władysława Opolskiego, działającego w imieniu Elżbiety Bośniaczki, została udaremniona. Po przybyciu Jagiełły do Krakowa 12 II 1386 Jadwiga musiała publicznie w katedrze odwołać śluby z Wilhelmem, a 18 II poślubiła Jagiełłę. Formalnie Jagiełło po koronacji (4 III 1386) został współkrólem, co powodowało konieczność wzajemnego potwierdzania ważniejszych aktów. W 1387, podczas rewindykacji Rusi Halickiej, przyłączonej przez Ludwika I do korony węgierskiej, panowie małopolscy postawili Jadwigę na czele wojsk, jako dziedziczkę Ludwika, przeciw jej siostrze, królowej Węgier, Marii, w której imieniu zawiadywał Rusi książę Władysław Opolski. Akcja Habsburgów w kurii papieskiej przeciw małżeństwu została storpedowana przez dyplomację polską. Oskarżenie Jadwigi o nowe konszachty z Wilhelmem odrzucił sąd krakowski jako oszczerstwo, zaś próba opanowania Wawelu i porwania Jadwigi w 1389 przez Władysława Opolskiego nie udała się. Panowie małopolscy używali Jadwigę do prowadzenia rozmów z Krzyżakami; podsuwana jej lektura, m.in. Objawienia św. Brygidy Szwedzkiej, ugruntowywała niechęć Jadwigi do Krzyżaków. Jadwiga pośredniczyła w pertraktacjach z Węgrami i przeciwdziałała antypolskiej polityce swego szwagra Zygmunta Luksemburskiego. Postawę Jadwigi kształtowali jej doradcy i kierownicy królewskiej kancelarii (m.in.: Piotr Wysz, którego Jadwiga wynagrodziła w 1393 biskupstwem krakowskim, wbrew kapitule katedralnej i kurii papieskiej; nadworny kaznodzieja Jadwigi, Jan Szczekna, wychowanek uniwersytetu praskiego; ostatni kanclerz Jadwigi Wojciech Jastrzębiec, późniejszy kanclerz królestwa, a następnie prymas; kasztelan krakowski Jan Tęczyński). Liczny i bogaty dwór Jadwigi stał się ośrodkiem kultury religijnej (m. in. z polecenia Jadwigi dokonywano tłumaczenia na polski Biblii i dzieł patrystycznych), lecz także dworskiej (polowania, zabawy). Po przejściowym zatargu z Piotrem Wyszem w 1399 Jadwiga przychyliła się do jego projektu odnowienia wszechnicy krakowskiej, zapisując na ten cel przed śmiercią swe kosztowności osobiste. Po trudnym porodzie 22 VI 1399 córki (zmarłej 13 VII) Jadwiga zmarła 17 VII. W celu przydania blasku nowej dynastii jagiellońskiej podjęto starania o jej kanonizację, przerwane na skutek zużycia zebranych na ten cel sum w czasie wojny 13 - letniej.

       Literatura ugruntowała nieprawdziwy obraz poświęcenia się Jadwigi dla wyższych celów politycznych i religijnych, zapominając o tym, że 12 - letnia dziewczynka była tylko obiektem konfliktu politycznego. Natomiast późniejsza rola i próby samodzielnego działania Jadwigi nie zostały dotąd dokładniej ocenione.


 

KALENDARIUM

 

Między 3 października 1373 a 18 lutego 1374

Przychodzi na świat Jadwiga, córka Ludwika Andegaweńskiego i Elżbiety Bośniackiej



16 października 1384

Koronacja Jadwigi na króla Polski



1385

Rozmowy Leopolda Habsburskiego, ojca Wilhelma z Elżbietą Bośniacką o uznanie małżeństwa Jadwigi / z Wilhelmem; przybycie Wilhelma Habsburga do Krakowa



14 sierpnia 1385

Zawarcie w Krewie na Litwie umowy ślubnej, zgodnie z którą Jadwiga miała poślubić Jagiełłę



18 lutego 1386

Ślub Jadwigi i Władysława



1387

Wyprawa Jadwigi na Ruś Czerwoną, by przywrócić tam jurysdykcję i władzę polską



1390

Jadwiga funduje na Kleparzu pod Krakowem klasztor Benedyktynów, którzy mieli wspomagać dzieło chrystianizacji Litwy



1393

Królowa przeznacza pieniądze na budowę i utrzymanie kolegium psałterzów przy katedrze wawelskiej



1395

Po zmarłej siostrze Marii Jadwiga przyjmuje tytuł dziedziczki Węgier



1397

Jadwiga otrzymuje od papieża Bonifacego IX zgodę na utworzenie w Akademii Krakowskiej Wydziału Teologicznego



1399

Królowa ofiarowuje uczelni 10 kg złota oraz 50 kg złota ze swoich kosztowności i szat



20 czerwca 1399

Przychodzi na świat córka Elżbieta Bonifacja, która umiera 13 lipca 1399 r.



17 lipca 1399

Śmierć Jadwigi; większość swoich pieniędzy, klejnotów, szat i sprzętów królowa przeznaczyła w testamencie na "wyniesienie uniwersytetu do należytej rangi"



10 czerwca 1987

Beatyfikacja (Jan Paweł II)



8 czerwca 1997

kanonizacja (Jan Paweł II)




 

WSPIERAJĄCA NAUKĘ

 

"Chcę i pragnę z całego serca, ażeby Akademia Krakowska na cały świat zasłynęła, ażeby w niej kształcili się synowie Polski, Litwy i Rusi, ażeby naród ten jako potężny jest teraz przez obszar bogatych ziem, tak był potężnym przez cnoty wielkie i umysły silne, a to zdobywa się przez głęboką wiedzę i gruntowną naukę" - taka była wola Królowej Jadwigi.

 



SZERZĄCA WIARĘ

 

Księstwo litewskie przyjęło chrzest z rąk polskich. Polska zyskała nowego sojusznika. Unia polsko-litewska zapewniła obu krajom ochronę przed zakonem krzyżackim.



 

STRAŻNIK POKOJU

 

Gdy w roku 1397 wojna z Krzyżakami byłą nieunikniona Jadwiga prosiła męża aby jej pozwolił spotkać się z Krzyżakami co do zawarcia pokoju.


 

GODZĄCA ZWAŚNIONYCH

 

"....Na Litwę jadę......., .....książęta litewscy chcę zawrzeć pokój między sobą i zakończyć walki, więc zażądali ażebym przybyła i stanęła między nimi jako pośredniczka".

 

 

POCIESZYCIELKA UBOGICH

 

Często lud Krakowa spotykał królową wśród głodnych, chorych i zapomnianych. Dla każdego Jadwiga miała dobre słowo. To z jej polecenia wznoszone były domy opieki społecznej zwane szpitalami. W nich ubodzy znajdowali pożywienie i opiekę w czasie choroby.

 

OPIEKUNKA CHORYCH

 

Królowa Jadwiga często osobiście zajmowała się chorymi. Często bywała w szpitalach, pielęgnując chorych, wspierała finansowo szpitale i przytułki.

 



ORĘDOWNICZKA SKRZYWDZONYCH

 

Od pierwszych chwil swego panowania Jadwiga dała się poznać, jako osoba wrażliwa na ludzką krzywdę i niesprawiedliwość

 



KONTUSIK JADWIGI

 

Legenda o uczniu cechu kotlarzy, którego królowa Jadwiga okryła swoim płaszczem:
o Chłopiec wpada do Wisły
o Jadwiga nachyla się, zdejmuje z ramion swój kontusik, nakrywa kotlarczyka
o Kontusik porusza się, pierś chłopca zaczyna oddychać, głowa podnosi się wyżej i powieki martwe odchylają się z wolna

 

BUDUJE KOŚCIOŁY

 

W okresie panowania Jadwigi powstało wiele nowych kościołów, które były nie tylko ośrodkami kultu religijnego, powstawały tam również pierwsze szkoły. Jedna z wersji legend głosi, że Jadwiga poprosiła męża, by postawił na Piaskach kościół Najświętszej Marii Panny. Jagiełło ustanowił fundację 20 grzywien z żup solnych w Wieliczce i Bochni rocznie. Któregoś dnia Jadwiga odwiedziła Piaski i przyglądała się postępującym pracom. Stawiając stopę na twardym, ciosanym kamieniu, pozostawiła w nim jej odcisk. Kamień wmurowano w kościół, uznając ów ślad za dowód świętości królowej




 

JADWIGA W PROZIE I POEZJI

 

Przeto wśród ludzi daleko jej imię rozniosło się - wszędy:
Świadectw jej czynów i cnót nie brak po dziś dzień wśród nas:
Kwitnie tu przecie dotychczas uczonych wszechnica przesławna
Która z hojności jej rąk wzięła początek i wzrost;
Ona to mistrze uczone przyzwała zza granic Królestwa,
Męże świadome jak nikt nauk wszelakich i sztuk;
Ona też uczniów tej szkoły we wszystko nadała sowicie,
Za czym się chwały jej blask rozlał szeroko na świat.

*******

Była Ogniwem, co sprzysięgło Litwina pospołu z Polakiem
W zgodne przymierze dwu państw, łącząc niezgodną ich waśń;
Ślepej nawale pogańskiej do światła tym drogę wskazała,
Drogę do wiary, bo sam zrządził wszechmocy to Bóg.
W moc nieprzełomną mądrości poddała zupełnie swój umysł;
Matkę tłum sierot w niej miał, mieli duchowni swój skarb;
Rosą zaś była nędzarzom ubogim, Kościoła podporą,
Znała ją szlachta z jej łask, z czułej opieki znał lud.
Nigdy też w sobie iskierki ni gniewu, ni dumy nie miała,
W niej cierpliwości był wzór, bo nie wiedziała, co żółć...

******* 

Fragmenty homilii Ojca Św. Jana Pawła II wygłoszonej podczas Mszy św. Kanonizacyjnej królowej Jadwigi w dniu 8 czerwca 1997 roku w Krakowie:
Długo czekałaś, Jadwigo na ten uroczysty dzień. Prawie 600 lat minęło od Twej śmierci w młodym wieku. Umiłowana przez naród cały. Ty, która stoisz u początków czasów jagiellońskich, założycielko dynastii, fundatorko Uniwersytetu Jagiellońskiego w prastarym Krakowie, długo czekałaś na dzień swojej kanonizacji - ten dzień w którym Kościół ogłosi uroczyście, że jesteś świętą patronką Polski w jej dziedzicznym wymiarze - Polski za Twoją sprawą zjednoczonej z Litwą i Rusią: Rzeczpospolitej trzech narodów. Dziś nadszedł ten dzień. Gaude, mater Polonia!